//caribemag.com/page/fp_subscribe

Fill in your email

Thank you for subscribing!

_MG_5776_MG_5817_MG_5822_MG_5782-Edit

1 > 2 > 3 > 4 > 5 > 6

VIDEO:Paradijs Sessie Lees verder »
VIDEO: gebakken banaan Lees verder »
VIDEO: broodje kousenband Lees verder »
VIDEO: Pietermaai Smal Lees verder »
VIDEO: Beleef Bonaire! Lees verder »
For a fashionable lifestyle Lees verder »
Foto's: Brian Smeulders 
 
 
I AM CURACAO - MIRJAM GRIFFIOEN
 
 
“IK GEEF HET LEVEN KLEUR”
 
In het kleurrijke tuintje voor een grote houten huis in een smal straatje in Pietermaai Smal, wordt je vrolijk verwelkomd door vogeltjes, veel kleur en grote harten in de boom. Bon bini bij het atelier van Mirjam Griffioen (38). Deze kleurvolle en enthousiaste kunstenares heeft veel ‘liefde en warmte’ te geven. “Iedereen moet zich vooral heel welkom voelen bij mij thuis.”
 
Mirjam Griffioen wist als driejarige peuter al heel snel wat ze later wilde gaan doen in het leven. “Ik wilde naar de kunstacademie, ik wist het meteen. En ooit in een kleurrijk zonnig land wonen. Samen met mijn zus groeide ik op in Vlissingen in een keurig Hollands gezinnetje. Mijn ouders wilden me graag op muziekles plaatsen en ze zagen het voor zich dat ik een sport zou beoefenen. Ik had daar absoluut geen belangstelling voor. Met veel tegenzin werd het een accordeonles. En dan alleen nog vanwege het grappige aapje dat ik wel eens op tv zag verschijnen bij zo‘n accordeon speler.
 
Ik wilde als achtjarige het liefste naar tekenles en naar het museum. Als we op de Veluwe waren met de familie en iedereen door de bossen wilden wandelen dan zeurde ik aan een stuk door of ik naar het van Gogh museum mocht. Of naar het Kröller-Müller Museum. Ik kon uren staren naar alle kunstwerken en die schilderijen. Ik genoot ervan. Ik had gelukkig ook een kunstzinnige tante, die begreep mij wel. Na veel aandringen vonden mijn ouders het prima. Ze zagen denk ik dat ik oprecht een andere interesse had. Ik mocht eindelijk naar de musea waar ik van droomde en ik kon mijn geliefde tekenlessen volgen. Maar toen mijn tekenlesjuf  plotseling kwam te overlijden was dat wel even traumatische ervaring. Ik wilde toen een poos niet meer tekenen en schilderen. Pas na een paar jaar heb ik dat weer opgepakt. En ik besloot daarna om vooral vrolijke en blije dingen te maken.”

 
 KLEURRIJK
 
Sindsdien kun je Mirjams stijl zo het beste omschrijven, vrolijk en blij. Ze gebruikt een overdaad aan kleur. “Ik geef het leven kleur roep ik vaak. Sommigen noemen mijn werk figuratief, anderen naïef of kinderkunst. Maar dat deert me niet. Niet alles hoeft heel zwaar en serieus en te zijn. Ik doe wat ik kan op mijn manier en waar ik gelukkig van wordt. Het is vrolijk en blij. Als meer mensen dat zouden doen, zou de wereld er een stuk beter uitzien denk ik.”
 
Mirjam wist van kinds af aan dat haar roeping ooit in een zonnig land zou liggen. Ze stapte op haar zeventiende met haar rugzak de weide wereld in. “Ik ben vroeg gaan reizen, ik vertrok eerst richting Australië. Ik wilde heel graag de Aboriginals zien. En toen naar India. Alles was zo kleurrijk en mooi in de boeken die ik erover gelezen had ik moest er gewoon naar toe. Sri Lanka en Vietnam volgden en daarna belandde ik op Curaçao. Ik was in een oogopslag verliefd op het eiland. Tijdens het vele reizen heb ik allerlei baantjes gehad. Ik ben veel culturen ingedoken en heb veel armoede om me heen gezien. Ik heb een groot respect gekregen voor de mensen die het met weinig middelen elke dag maar weer doen en toch vrolijk en vriendelijk zijn. Ik werd wakker geschud. Geluk zit in jezelf, dat kun je nergens ter wereld vinden als het niet al in jezelf zit.”
 
 
 CURAÇAO
 
Na haar wereldreis kwam Mirjam weer terecht in het grijze koude Nederland. Ze besloot naar de kunstacademie te gaan. Een verlangen wat ooit al vroeg op haar wensenlijstje stond. Maar haar wens om ooit in een warm land te settelen liet haar ook niet los. “De gedachtes aan het zonnige en kleurrijke Curaçao vlogen maar al te vaak voorbij. Ik werd 35 jaar en gaf een enorm feest in Nederland. Op mijn feestje kondigde ik het onverwachts aan dat ik een enkeltje geboekt had richting Curaçao. Mijn verjaardagsfeest werd meteen mijn afscheidsfeest. Al mijn vrienden snapten ook wel, dat ben jij riepen ze allemaal.
 
Ik heb inmiddels al achttien vrienden te logeren gehad het afgelopen jaar. Het mooie aan het leven op dit eiland zit hem voor mij in de kleine dingen. De mensen groeten elkaar hier oprecht, ze hebben altijd een glimlach en het bestaan is hier veel minder gejaagd. De huisjes hebben kleur. En ik ben gek op de zee. Een snorkel op je neus, het water in en hup je zit in een compleet andere wereld vol inspiraties. Het leven heeft hier kwaliteit en de mooie dingen borrelen vanzelf omhoog.”
 
Mirjam leidt een simpel bestaan in een anti-kraak pand wat ze overigens zelf helemaal heeft opgeknapt. Ze leeft voornamelijk van haar kunst. ”Mijn kunstwerken gaan veel over het de typische alledaagse dingetjes die het eiland kenmerken. De Handelskade van Willemstad bij nacht op een lollige manier neergezet, de ezeltjes, de meloenen, de afrokapsel van de kleine kindjes, zeepaardjes en de gekleurde vogeltjes. Daarnaast schilder ik logos voor bedrijven om rond te kunnen komen. Maar er is genoeg artistieke vrijheid hier om de dingen te kunnen doen die ik leuk vind. Voor het North Sea Jazz festival op het eiland heb ik voor de lol een paar artiesten zoals Juan Luis Guerra en Sting geschilderd . Ik gaf ze aan de organisatie en in ruil kreeg ik geheel onverwachts toegangskaartjes voor het festival. De schilderijen zijn vervolgens met de handtekeningen erop geveild voor een goed doel. Geweldig initiatief! Een nieuw project is dat ik een reeks vreemde vogels schilder die allemaal niet even perfect zijn. Dat zijn wij mensen in het echte leven ook niet.” De kunst collectie in haar atelier/ woning rouleert met enige regelmaat. “Ik hecht er niet zoveel waarde aan om alles voor mezelf te bewaren. Ik vind het juist leuk om dingen te verkopen en anderen juist plezier te geven van mijn werk. Ik geef soms gewoon wat weg aan mensen die het echt niet kunnen missen maar iets juist heel graag willen hebben. Dat geeft me een fijner gevoel dan als iemand het koopt en het stuk niet eens echt waardeert.”
 
Mirjam is een tevreden mens. En dat blijkt helemaal zodra ze een grote pot groene verf open trekt en haar tegels wat groener bijkleurt. “Buurman kijk is hoe groen het gras bij mij is,” roept ze vrolijk. “Dat vind ik een fijne gedachte om tevreden te zijn met wat ik heb. Ik denk dat het leven een stuk plezieriger zou zijn als je gewoon je hart kunt volgen en doen wat je werkelijk leuk vind. Een grote droom blijft wel om in de nabije toekomst een kunstboot te hebben waar ik met geïnteresseerden dan naar de mooiste plekjes toe vaar. Ik ben al bezig met mijn vaarbewijs.” Maar voorlopig moet ze het doen met haar kleurrijke kunsttuin en haar grote oude knippa boom die vruchtjes geeft. De vogeltjes vliegen er constant af en aan. Mirjam helpt de beestjes graag om hun nestjes mooi te maken. Ze legt gekleurde draadjes en stofjes voor ze neer. Dat ziet er prachtig uit in de boom. Mirjam geeft het leven en haar omgeving inderdaad volop kleur.
 
 
TIP

“Ga eens snorkelen bij het gezonken kleine wrak, het Tugboot aan de Caracasbaai.  Neem tijdens het snorkelen wat brood mee en de prachtigste vissen komen op je afzwemmen.”
 
 
 
Voor de interviews van de andere I Am Curaçaoënaars zie:
 

Share |








SEARCH



AQUA GRILL
Voor verse lokale vis kun je bij restaurant...
Lees meer »

LIMOUSINE TOCHTJE
Touren in een stoere hummer door de binnenstad...
Lees meer »

VERWENBADJE
Neem een verwendag in het relax bad
Lees meer »

MUSEUM EN GALERIE
Geschiedenisles in het museum
Lees meer »